Binyavanga Wainaina – Kiedyś o tym miejscu napiszę

Wielowymiarowa opowieść o dorastaniu w modernizującej się Afryce wielkich metropolii i prowincjonalnych miasteczek, saga rodzinna obejmująca czasy od lat 70. do dziś, a przede wszystkim (auto)portret młodego, pełnego pasji pisarza. Kiedyś o tym miejscu napiszę to mieszanka gatunków: wspomnień, reportażu i sagi rodzinnej napisana przez Kenijczyka, który krok po kroku odsłania przed nami swój świat. W tej porywającej, gęstej opowieści losy autora i jego rodziny splatają się z losami całego kontynentu. Afryka widziana oczami Wainainy to niezwykły tygiel różnorodnych kultur i języków, kontynent pełen paradoksów i wewnętrznych sprzeczności.

Wainaina ma fantastyczny zmysł obserwacji i geniusz językowy, dzięki którym każde, nawet najdrobniejsze zdarzenie (jak choćby wizyta na targu czy rozmowa z pracowniczką lotniska) pod jego piórem nabiera jędrności i staje się kluczem do zrozumienia skomplikowanego afrykańskiego świata.  Jego opowieść daje nie tylko wgląd w rzeczywistość społeczną i polityczną części Afryki Wschodniej, jest także – a może przede wszystkim – pasjonującą czytelniczą przygodą.

Binyavanga Wainaina urodził się w 1971 w Nakuru w Kenii. Pisarz, dziennikarz i intelektualista, założyciel pisma literackiego „Kwani?” („Bo co?”), autor słynnego tekstu „Jak pisać o Afryce” (W swoim tekście traktuj Afrykę jakby była jednym krajem. Jest gorąca i pylista, porośnięta trawami i pełna potężnych stad zwierząt oraz wysokich, chudych, głodujących ludzi). W 2001 roku zdobył nagrodę Caine Prize for African Writing.

Pięćdziesiąt wysp, na których nigdy nie byłam i nigdy nie będę

Atlas wysp odległych

Pięćdziesiąt wysp, na których nigdy nie byłam i nigdy nie będę
tekst i ilustracje: Judith Schalansky
tłumaczenie: Tomasz Ososiński
Wysmakowany album, w którym literatura łączy się z kartografią, by zabrać czytelnika w niezwykłą podróż po pięćdziesięciu tajemniczych lądach.

Portretując pięćdziesiąt odległych wysp rozsianych na pięciu oceanach, Judith Schalansky udowadnia, że atlas geograficzny to najbardziej poetycka z książek. Z pracowicie zebranych relacji historycznych i danych naukowych wysnuwa intrygujące literackie miniatury. Zestawiając je z subtelnymi, całostronicowymi mapami, tworzy całość o wielkiej mocy oddziaływania na wyobraźnię. Jedyną w swoim rodzaju, romantyczną książkę-marzenie, która zachwyci wszystkich miłośników wyimaginowanych podróży.
„Atlas wysp odległych” zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na najpiękniejszą niemiecką książkę roku.

PREMIERA / PROMOCJA

Pigułki przeciwbólowe – Fanny Vaucher – Bęc zmiana!

Pigułki przeciwbólowe towarzyszyły mi w przeprowadzce ze Szwajcarii do Warszawy – ich biało­‑czerwony kolor jest zupełnie jak flaga Polski. Do dziś ich nie zużyłam, więc rok spędzony tutaj nie był aż tak bolesny. Zaczęłam prowadzić bloga Pilules polonaises bez refleksji o tym, „dlaczego to robię”, kompletnie spontanicznie, intymnie – dla siebie. Myślę, że na początku właśnie w ten sposób usiłowałam oswoić się z nowym środowiskiem. Ale nie nazwałabym tego terapią, raczej potrzebą zrozumienia, zbudowania więzi emocjonalnej z miejscem, próbą zakorzenienia się i polubienia swojego nowego otoczenia. Przyjechanie do Warszawy jest trochę czymś innym niż na przykład przybycie do San Francisco, bo Warszawa wymaga czasu i cierpliwości i determinacji w odkrywaniu wszystkiego krok po kroku. Po prostu trzeba chcieć się z nią zmierzyć, a nie biernie oczekiwać, że jej piękno rzuci.

Fanny Vaucher (1980) — absolwentka literatury na Uniwersytecie w Lozannie oraz ilustracji i komiksu w l’Ecole des Arts AppliqueLs w Genewie. Pracuje jako korektorka oraz niezależna ilustratorka. Blog Pilules polonaises, który ukazuje się właśnie w formie książki, to jej pierwsza publikacja. Współpracuje przy projektach poświęconych literaturze dziecięcej. Współtworzy też fanziny.

Książka Pilules polonaises ukazuje się dzięki dofinansowaniu przez Szwajcarską Fundację dla Kultury Pro Helvetia oraz Instytut Polski w Paryżu, a współwydawcą jest wydawnictwo Noir Sur Blanc.

TOP TEN LOKATOR – STYCZEŃ 2014

1. „Hilda i Troll” Luke Pearson. Centrala 2013
2. „Hilda i Nocny Olbrzym” Luke Pearson . Centrala 2013
3. „Język rzeczy” Deyan Sudjic. Wydawnictwo Karakter 2013
4. „Źle urodzone” Filip Springer. Wydawnictwo Karakter 2012
5. „Księga niepokoju” Fernando Pessoa. LOKATOR 2013
6. „Polskie pigułki” Fanny Vaucher. Fundacja Bęc Zmiana 2014
7. „Pora na potwora” Aleksandra i Daniel Mizielińscy. Dwie siostry 2013
8. „Eli, Eli” Wojciech Tochman. Wydawnictwo Czarne 2013
9. „…będzie gorzej” Jan Pelc. Wydawnictwo Czarne 2014
10. „Śnieżek i Węgielek. Podróż do gwiazd” P.Wechterowicz, A.Woldańska-Płocińska.Wydawnictwo Alegoria 2013

Będzie gorzej. Jan Pelc – CZARNE

Legendarna powieść Jana Pelca …będzie gorzej została stworzona po to, by zburzyć mieszczański spokój, rozjątrzyć i opozycjonistów, i konformistów. To manifest wrażliwości i nihilizmu, wiary i zwątpienia. Pelc drapieżnie i plastycznie opisuje czechosłowacką bohemę, tępioną przez milicję i zatracającą się w alkoholu, tworząc piękną i jednocześnie drastyczną historię dojrzewania w czasach podłych. …będzie gorzejto brawurowa powieść pokoleniowa, arcydzieło undergroundu, które czytane po latach nie traci nic ze swojej świeżości. Do polskiego czytelnika po raz pierwszy zaś trafia w pełnej, nieocenzurowanej wersji.

Ta książka bije w twarz. Od pierwszych zdań. Tutaj nie ma udawania i teatru. Nie ma Hrabala i nie ma Seiferta. Jest Jan Pelc, który napisał tę powieść, żeby wzburzyć czeski spokój, czeską literaturę, czeskich mieszczan, opozycjonistów i konformistów. To prawdziwy manifest wrażliwości i nihilizmu, wiary i zwątpienia. Piękna i jednocześnie drastyczna historia dojrzewania w czasach podłych. Żałuję, że tak odważnej powieści pokoleniowej nikt w Polsce jeszcze nie napisał. Arcydzieło, które czytane po latach nie traci nic ze swojej świeżości. Piotr Kępiński

 

Lucky Kunst od Karakteru!

Lucky Kunst. Rozkwit i upadek Young British Art

Kiedy na początku lat osiemdziesiątych Gregor Muir przyjeżdża do Londynu, by zostać artystą, wie jedno: sztuka nie ma przyszłości. Miasto, podobnie jak cały kraj, jest pogrążone w stagnacji, zewsząd zionie nudą, której nie są w stanie uśmierzyć nawet uliczne zamieszki. Zamykane są fabryki, szpitale, a relikty przemysłu wyprzedawane na złom. Świat sztuki jest snobistyczny i prowincjonalny, w mieście działa zaledwie kilka galerii skłonnych wystawiać młodych. W tej apokaliptycznej atmosferze na scenę wkracza grupa krnąbrnych studentów Goldsmiths College, którzy za nic mając konserwatywne gusta, w ciągu kilku lat dokonają istnej rewolucji.

Damien Hirst, Sarah Lucas, Tracy Emin i ich koledzy oraz dotrzymujący im kroku marszandzi i galerzyści na trwałe odmienią obraz brytyjskiej sztuki i sprawią, że w latach dziewięćdziesiątych rozpocznie się jej nowa era.

Gregor Muir, który ostatecznie nie został artystą, lecz krytykiem i kuratorem, towarzyszy im od pierwszych wystaw i suto zakrapianych imprez. Jego barwna, bardzo osobista, podkręcona ciętym humorem opowieść to świadectwo fascynującej epoki, a także portret niezwykłych artystycznych osobowości, które ją tworzyły. Gdyby wszyscy tak jak Muir pisali o sztuce współczesnej (i gdyby wszystkie wernisaże wyglądały tak jak te londyńskie), ludność naszego kraju zapewne porzuciłaby stadiony i galerie handlowe na rzecz galerii sztuki.

TOP TEN LOKATOR 2013 KATEGORIA: BELETRYSTYKA / REPORTAŻ / ESEJ

TOP TEN LOKATOR 2013 KATEGORIA KSIĄŻKA DLA DZIECI

TOP TEN LOKATOR 2013 KATEGORIA KOMIKS