Archiwa tagu: Alberto Caeiro

Książki pod patronatem Festiwalu Conrada

„Nocny prom do Tangeru” Kevina Barry’ego, „Mona” Bianki Bellovej, „Pełnia miłości” Sigrid Nunez, „Poezje zebrane. Alberto Caeiro” Fernanda Pessoi, „10 minut i 38 sekund na tym dziwnym świecie” Elif Shafak i „Oczy z Rigela” Roya Jacobsena – dzięki kolejnej już współpracy z czołowymi polskimi wydawnictwami w ręce polskich wielbicieli dobrej literatury trafią książki wydane pod patronatem Festiwalu Conrada.
119446249_10160206682879992_185208094196383888_o


Wydawnictwo Lokator
zatroszczyło się, by w ręce czytelników trafiło NOWE polskie tłumaczenie całej poezji Alberta Caeiro, czyli fikcyjnego autora stworzonego przez wybitnego poetę Fernanda Pessoę. Urodzony w 1888 roku w Lizbonie Fernando António Nogueira Pessoa uważany jest za jedną z najbardziej znaczących osobowości literackich XX wieku i jednego z największych poetów języka portugalskiego, który pisał także w językach angielskim i francuskim. Poeta publikował wiersze pod własnym nazwiskiem oraz kilkunastoma wymyślonymi przez siebie pseudonimami fikcyjnych autorów, których zawsze obdarzał odrębną osobowością i mniej lub bardziej rozbudowaną biografią.
Książka „Poezje zebrane. Alberto Caeiro”w przekładzie Gabriela Borowskiego jest już dostępna w księgarniach. Dyskusja z udziałem Ewy Łukaszyk i Gabriela Borowskiego prowadzona przez Grzegorza Jankowicza odbędzie się w księgarni Lokator 22 października 2020 roku.

Fernando Pessoa ALBERTO CAEIRO Poezje zebrane

90913638_3407886699228422_6160709421618954240_o
caeiro02_front_podgladFernando Pessoa
ALBERTO CAEIRO. Poezje zebrane
przekład: Gabriel Borowski
redakcja: Wojciech Charchalis, Marta Eloy Cichocka
wstęp: Ewa Łukaszyk
ISBN:978-83-63056-65-0
LOKATOR premiera: 1 kwietnia 2020
koszykKupuj na: www.tylkodobreksiazki.pl

Swoich wyśnionych poetów, składających się ogółem na plejadę ponad setki nazwisk, Pessoa zawsze obdarzał odrębną osobowością i mniej lub bardziej rozbudowaną fikcyjną biografią. W przypadku niektórych heteronimów, jest to zaledwie sygnatura, ślad zmyślonej ręki znaleziony na jakimś karteluszku w słynnej skrzyni, do której przez całe życie wrzucał swoje zapiski, fragmenty wierszy, sentencje, tajemnicze diagramy i znaki, precyzyjnie wyliczane horoskopy. Ale w przypadku najważniejszych z nich, bo też do wielkiej trójki, obok Álvara de Campos i Ricarda Reisa, zaliczał się Caeiro, dostajemy o wiele więcej. Nawet jeśli życiorys stworzonej przez Pessoę postaci uderza prostotą, typowością, w pewnym sensie reprezentatywnością dla portugalskiego losu; wydaje się realizować paradygmat często spotykany zarówno wśród poetów dziewiętnastowiecznych, takich jak Cesário Verde, jak i wśród twórców pierwszego pokolenia modernistycznego, którym nadal przychodziło pisać szybko, niewiele, i umierać młodo. Alberto Caeiro miał się urodzić w Lizbonie 16 kwietnia 1889 roku. Osierocony przez obydwoje rodziców, nie zdobył wykształcenia ani nie nauczył się zawodu. Większość swej krótkiej egzystencji przeżył w gospodarstwie ciotecznej babki w Ribatejo, i tam też miał stworzyć przypisywane mu cykle wierszy, Guardador de Rebanhos i O Pastor Amoroso. Pod koniec życia miał powrócić jeszcze do Lizbony i tam napisać Os Poemas Inconjuntos, nim zmarł na gruźlicę w wieku zaledwie dwudziestu sześciu lat. Dokładnie w przełomowym dla portugalskiej awangardy roku 1915. (ze wstępu Ewy Łukaszyk)

PUBLIKACJA TOWARZYSZĄCA
FESTIWALOWI CONRADA 2020
021cb2_min